احتمال آسیب چشم‌ها هنگام انفجار به چهار علت وجود دارد. «موج انفجار»، علت اول فشار هواست که بدون تماس فیزیکی سبب پارگی کره چشم یا جداشدن شبکیه چشم می‌شود. در چنین شرایطی می‌بایست مصدوم را به صورت نیمه‌نشسته قرارداد و یک محافظ سخت مانند لیوان یکبار مصرف روی چشم گذاشت و هرگز نباید از پانسمان فشاری استفاده کرد.

«باران ترکش‌ها» مانند ذرات شیشه، فلز و سیمان می‌توانند سبب خراش چشم‌ها شوند یا به این عضو وارد شوند. به منظور ارائه کمک‌های اولیه به این مصدومان، جسم فرورفته را نباید خارج کرد و دور جسم را می‌بایست با یک پارچه تمیز پوشاند. همچنین هر دو چشم می‌بایست پوشانده شود.

«سوختگی حرارتی و شیمیایی» دیگر آسیب‌ چشم‌ها هنگام حملات هوایی به حساب می‌آید. فلاش نور یا غبار قلیایی بتن سبب سوختگی شبکیه یا ذوب بافت چشم می‌شود.

کمک‌های اولیه برای سوختگی حرارتی شیمیایی چشم این است که اگر شک به پارگی چشم نداریم، چشم‌ها را با سرم یا آب به مدت ۲۰ دقیقه شست، به طوری که آب از بینی به سمت گوش جریان یابد. همچنین زیر پلک‌ها می‌بایست شسته شود.

«تجمع نانوذرات» می‌تواند به چشم‌ها آسیب زند؛ غبارهای میکرونی زیر پلک سبب التهاب و عفونت می‌شود. کمک‌های اولیه برای این مصدومان این است که از مصدوم خواست که پلک نزند. در شرایط بدون پارگی چشم، می‌بایست از قطره اشک مصنوعی بدون نگهدارنده استفاده کرد و لنز تماسی را خارج نکنید.

چه کارهایی انجام ندهیم

برخی کارها جزو اقدامات ممنوعه آسیب‌های چشمی به حساب می‌آید. مالیدن چشم‌ها ممنوع است چرا که سبب می‌شود اجسام مانند خنجر به درون چشم فروروند. فشار دادن چشم ممنوع است چون محتویات چشم بیرون می‌ریزد.

فقط متخصصان چشم‌پزشکی، مجاز به خارج‌کردن اجسام خارجی از چشم هستند.

چه اقداماتی انجام دهیم

برخی اقدامات مانند قرار دادن لیوان یکبار مصرف گنبدی روی چشم بدون تماس با کره چشم مناسب است. بستن هر دو چشم برای پیشگیری از حرکت چشم ضرورت دارد. شستوشوی ۱۵ دقیقه‌ای فقط در آلودگی شیمیایی بدون پارگی مجاز است.

تمام مصدومان باید به سرعت به متخصص چشم‌پزشکی مراجعه کنند. بسیاری از آسیب‌ها در ساعات نخست علامت ندارند اما در روزهای بعد، سبب نابینایی ناگهانی می‌شوند.